Franco Saint De Bakker

Met Franco Saint De Bakker waagt het kruim van de Belgische popmuzikanten zich aan jazzstandards en -improvisaties. Nu eens met respect voor de traditie, dan weer speels provocerend werpen leden van onder meer Zita Swoon, Novastar en Dead Man Ray zich op het klassieke én avantgarde jazz-repertoire. Dit septet rond gitarist Elko Blijweert herwerkt standards van onder meer Charlie Parker, Mal Waldron en Sun Ra, brengt eigentijdse jazzinterpretaties van New Order's Blue Monday en bereikte moeiteloos Studio Brussel met hun versie van No One Knows van Queens Of The Stone Age.

f
Voorjaar 2006 nemen ze op vraag van de Brusselse AB hun tweede cd op, die op Rudy Trouvé's label Heaven Hotel zal verschijnen.

Dit is jazz zoals jazz anno 2006 mag klinken: speels, gedreven en grensverleggend. Hoewel de basisbezetting vrij traditioneel en akoestisch is trekken effecten, een analoge synthesizer en overstuurd gitaarwerk het geheel open tot een prettig gestoorde postmoderne mix van stijlen. De muziek heeft vaak een filmisch karakter en kan variëren van cool jazz, free en be bop tot cartoon tunes, en spoken word, zonder te vervallen in gezocht experiment.

Elko Blijweert is sinds zijn veertiende niet meer van de podia weg te branden. Al van in 1991 werkt hij samen met Rudy Trouvé bij groepen als Dead Man Ray, Rudy Trouvé Sextet en Kiss My Jazz. Kiss My Jazz schopte het een flink stuk buiten de landsgrenzen heen en had het New Yorkse avantgarde jazzlabel Knitting Factory als distributeur. Ze toerden uitgebreid door Europa en gaven present op het Nederlandse North Sea Jazz Festival en het Finse Pori Jazz festival.
Door de jaren heen speelde Blijweert in een hele reeks pop-, rock-, punk- en electrobands (onder anderen de Star Club West, Ow, Bad Influence, Tip Toe Topic, Front 242 en Male or Female) en verzorgde hij de muziek voor Sam Louwycks choreografie Flippers, een productie van Les Ballets C de la B. Je kan hem beluisteren op meer dan twintig cd’s en buiten Europa trad hij op in de Verenigde Staten, Mexico, Japan en Australië.
Hoewel zijn roots eerder in electronic body music, industrial en punk te situeren zijn koestert Elko sinds het verschijnen van John Zorn’s Naked City een passionele liefde voor jazz, wat resulteerde in uitgebreide studies aan JazzStudio en het Conservatorium in Antwerpen, waar hij werd opgeleid door François Decamps, Hendrik Braeckman en Martijn van Iterson.

Saar van de Leest, van opleiding schilderes, leerde klarinet, haar eerste instrument, bespelen in de Antwerpse fanfare La Familia. Inmiddels heeft ze haar instrumentarium flink uitgebreid en zingt ze ook regelmatig in groepen zoals Traktor, Capsule en Tip Toe Topic. Met Traktor bracht ze twee cd’s op uit op het Haiku-label en tourde ze ondermeer in Rusland en Spanje.

Sigrid van Rosendaals trompet klinkt volgens de krant De Morgen als een lentebries. Met haar unieke, zacht klinkende trompetklank is ze al ruim tien jaar te horen op tal van Heaven Hotel uitgaves. Vaste groepen waarin zij speelt zijn onder andere Lionell Horrowitz & His Combo en het Rudy Trouvé Sextet.

Altsaxofonist Frans Van Isacker is opgegroeid met klassieke muziek, speelde in een ver verleden bas in de alternatieve rockgroep Maden Suyu en bekeerde zich hierna volledig tot de jazz. Hij studeerde intensief in Antwerpen, Rotterdam en Brussel. Onder zijn leraars bevinden zich Jeroen Van Herzeele en John Ruocco. Op dit moment speelt hij in diverse jazz-combo’s te Brussel.

Pianist Joris Caluwaerts is afkomstig uit Hingene en studeerde aan het conservatorium van Antwerpen bij Erik Vermeulen en Christoph Erbstösser. Je vind hem terug in popgroepen als Zita Swoon en Star Club West en bij meer electronisch getinte bands zoals The Go Find en Styrofoam, die al een uitgebreide tournee brachten in de Verenigde Staten. In het project met Nico Jacobs, Finster Ho, laat hij zien van verschillende markten thuis te zijn, gebruik makend van een uitgebreid assortiment instrumenten en electronica. Als jazzmuzikant is Caluwaerts actief in het moderne ensemble Muni en duikt hij regelmatig op in De Muze Vijf.

Thomas Sainderichin studeerde contrabas in Antwerpen en Leuven bij Bas Cooymans, Piet Verbist en Filip Aerts. Thomas werkt momenteel in een fietsenwinkel.

Karel de Backer, door het OOR-magazine van het predikaat meesterdrummer voorzien, studeerde eind jaren ‘90 samen met Elko, Frans en Thomas aan de Jazz-Studio en kreeg er les van Herman Pardon en Kris Duerinckx. Buiten verscheidene jazz, funk, hip hop en stonerock bands speelde hij ook in Dead Man Ray en Novastar. Momenteel is hij vooral actief in bekende acts zoals Gabriël Rios en Flip Kowlier.

line-up:
Frans Van Isacker: altsaxofoon
Sigrid Van Rosendaal: trompet
Saar Van De Leest: klarinet
Elko Blijweert: gitaar
Joris Caluwaerts: piano, synthesizer
Thomas Sainderichin: bas
Karel De Backer: drums

guests:
Rudy Trouvé: stem, gitaar, klankeffecten
Tim van der Poel: stem
Stefaan Blancke: trombone

foto's : Dirk Vervaet