Trio Grande & Matthew Bourne

12 oktober 2007
fred

Dit kwartet waarin het onvolprezen Trio Grande de krachten bundelt met de Britse pianist en rasimprovisator Matthew Bourne, liet de landelijkste streek van België op zijn grondvesten daveren tijdens hun gelegenheidsoptreden op het Gaume Jazz festival in 2006. Wij laten hen dat spektakel met plezier overdoen op deze exclusieve tournee door Vlaanderen.

Michel Massot: tuba, trombone, zang
Michel Debrulle: drums, percussie
Laurent Dehors (F): klarinet, saxofoon, doedelzak
Matthew Bourne (UK): piano

Trio Grande draagt een belangrijk stukje jazzgeschiedenis in zich. Samen met saxofonist Fabrizzio Cassol vormden Michel Massot en Michel Debrulle halverwege de jaren ’80 het opmerkelijke Trio Bravo. Na acht jaar creatieve actie, talloze concerten en enkele plaatopnames, verliet Cassol het trio om zich te wijden aan Nasa Na, de voorloper van Aka Moon.

In 1993 namen Massot en Debrulle de draad weer op. Trio Bravo werd omgedoopt tot Trio Grande. Ze kozen Laurent Dehors als nieuwe partner. Deze Franse multi-instrumentalist maakt sinds enkele jaren in eigen land furore met het Laurent Dehors Trio, nadat hij eerder zijn talenten ter beschikking stelde van bekende muzikale zwaargewichten waaronder Michel Portal, Louis Sclavis, Michel Godart, Serge Lazarevich en J.M. Pilc. Dehors stichtte de explosieve bigband Tous Dehors, één van de hoogtepunten van Jazz Brugge in 2006. In de poëtische, zinnenprikkelende en bij momenten speelse muziek van Massot en Debrulle, komt de Fransman goed aan zijn trekken als inventieve solist.

Michel Massot is zonder twijfel de opvallendste en één van de meest eigenzinnige tubaspelers in de Belgische jazzscene. Hij begon zijn carrière in de avantgarde met Garrett List en Henri Pousseur en verlegde menig muzikaal baken met kleurrijke en viriele bands als Kris Defoorts Dreamtime, Rêve d’éléphant, Mâäk’s Spirit en Tomassenko.

Het is geen toeval dat de wegen van Massot en Dehors vaak die van de Luikse percussionist Michel Debrulle kruisen: in Rêve d’éléphant, Tomassenko en Tous Dehors. Debrulle is bijzonder actief in de Franse avantgarde scène en schreef meerdere scores voor fillms.

Het trio vond een unieke partner in de Britse pianist Matthew Bourne. De expressieve manier van spelen van dit 30-jarige podiumbeest past als een handschoen bij de grillige en sensuele klanken van Trio Grande. Bourne ontdekte jazz via een omweg langs hedendaagse klassieke muziek en avantgarde. Met zijn vitale projecten, solo zowel als in groepsverband (o.a. met Barre Philips), lokte hij extatische reacties uit bij de pers. Hij won een handvol prijzen, waaronder de Perrier Young Jazz Award in 2001. De jury noteerde: het feit dat Bourne de naam John Zorn liet vallen voor hij begon maakte al duidelijk dat het geen evidente rit zou worden, maar dan nog waren we niet voorbereid op deze begeesterde en overrompelende performance waarin een excentrieke houding, indrukwekkende virtuositeit en oprechte emotionaliteit elkaar afwisselden.