Free Desmyter Quartet

12 oktober 2008
fred

“In een landschap dat sterk gekleurd wordt door de hype van de dag is pianist Free Desmyter een welkome afwisseling. Daar is een goede reden voor: Desmyter is met zijn eigen verhaal bezig, niet met slinks kopiëren van relatieve successen uit het buitenland. Zijn kwartet tekende in augustus voor één van de hoogtepunten op Jazz in ‘t Park in Gent. Hij brengt composities die ruimte laten aan de uitvoerders, niet te gecompliceerd of doorwrocht en toch aantrekkelijk eigentijds. Hij houdt van een gemikte aarzeling en een moment van suspense.” Zo schrijft Didier Wijnants in een lovende kritiek over de cd Something to Share (W.E.R.F.) voor de krant De Morgen.

John Ruocco (VS): tenorsaxofoon, klarinet
Free Desmyter: piano
Manolo Cabras (I): contrabas
Marek Patrman (CZ): drums

De pianist Free Desmyter draait al jaren mee in de jazzscène, maar de eerste opname als leider van een eigen band heeft heel wat voeten in de aarde gehad. Desmyter speelt zo’n tien jaar samen met contrabassist Manolo Cabras en drummer Marek Patrman, en stichtte einde 2004 zijn eigen kwartet met de toetreding van de Amerikaanse rietblazer John Ruocco. Ze hadden al ruim een jaar een akkoord op zak om een cd te maken op het Brugse W.E.R.F.-label, maar de druk om te presteren zorgde voor flink wat vertraging. Cabras en Patrman hebben Desmyter door de opnamens heen getrokken en hij is dolblij met het resultaat. Something to Share werd een licht melancholisch relaas van drie woelige jaren uit het leven van Free Desmyter. Ze spelen muziek die over de maatstrepen heen zweeft, wat avontuurlijke en veelzijdige ritmes oplevert. “De rol van de rietblazer John Ruocco, die destijds veel Belgische muzikanten op weg hielp, is cruciaal.” Zo schreef Karel Van Keymeulen in zijn cd-bespreking voor De Standaard. “Met zijn onopgesmukte, maar treffende speelstijl geeft hij deze muziek een bijzondere lading.”
Alle composities, op een samen gemaakt stuk na, zijn van Free Desmyter, maar ook Cabras en Patrman klinken luid door in deze muziek. Of hoe een Belg, een Amerikaan, een Sard en een Tsjech een hecht collectief vormen.

Free Desmyter ruilt na 20 jaar de Nieuwpoortse zeebries in voor de stadslucht van Brussel. Hij vindt er vrienden in het jazzmilieu die, net als hij, aan het begin van een indrukwekkende carrière staan. De gebroeders Bo en Otti van der Werf, Stéphane Galland, Erik Vermeulen… Hij gaat studeren bij Rob Madena aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten in Hilversum, en een jaar na zijn afstuderen richt hij mee de jazzafdeling op aan het Leuvense Lemmensinstituut. Studenten die vandaag de dag les van hem willen krijgen kunnen terecht bij het Antwerpse conservatorium De Singel.
Alle projecten opnoemen waar Free Desmyter bij betrokken was is een werk van veel te lange adem, maar naast zijn eigen kwartet speelt hij nog vaak bij percussionist/pianist Chris Joris’ projecten. In 2003 verbleef hij een poosje in Duitsland, om een nieuw project op poten te zetten. AHOAR is een kwartet dat middels improvisatie een consesus wil bereiken tussen verschillende culturen. Desmyter speelt er samen met de Irakese musici djoze-speler Bassem Hawar en zanger-percussionist Saad Thamir en de Duitse bassist Dietmar Fuhr. Hun muziek werd opgepikt door de Duitse Radio en een zender in Bagdad. In 2004 trok Desmyter door Canada, Engeland en België, voor een tournee met de Afrikaanse groep N’Faly Kouaté & Dunyakan. Hun concerten werden uitgezonden door BBC World en door verschillende Canadese radio- en televisiezenders.