Bender Banjax

12 november 2009
fred

Dat het Ierse woord “banjax” staat voor een rommeltje dat het resultaat is van verregaande incompetentie, zou je deze jonge band zeker niet nageven. Dit viertal speelt frisse, hedendaagse jazz op bijzonder hoog niveau. Elk van hun concerten is telkens opnieuw een ontdekkingstocht doorheen het onbekende die de bandleden samen het publiek ondernemen.

Erik Bogaerts: saxofoon
Christian Mendoza: piano
Axel Gilain: contrabas
Stijn Cools: drums

Geïnspireerd door het telepathische samenspel van het beroemde tweede kwintet van Miles Davis, gebruiken pianist Christian Mendoza, bassist Axel Gilain en drummer Stijn Cools de composities van saxofonist Erik Bogaerts als een veerkrachtige springplank voor boeiende collectieve improvisaties. Ze noemen het zelf, met enige zin voor understatement, “een interessante mix van de jazztraditie en hedendaagse grooves”.

Bender Banjax ontstond na een samenwerking tussen studenten van de dansschool P.A.R.T.S en de Brusselse conservatoriumklas van Kris Defoort. Saxofonist Erik Bogaerts levert het muzikale materiaal. Christian Mendoza kennen we als pianist bij Lady Linn and her Magnificent Seven. Maar als eigenzinnige solist houdt hij van een tikkeltje meer vrijheid en avontuur. Afgelopen zomer won hij met zijn eigen Christian Mendoza Group de prestigieuze Grand Prix du Jury op de internationale jazzwedstrijd Tremplin Jazz Europeen.
Wanneer Bender Banjax vorig jaar de kans kregen om tijdens Jong Jazztalent Gent 2008 hun ding te doen voor een professionele jury, hadden bassist Axel Gilain en drummer Stijn Cools de groep net vervoegd. Toch koos de jury unaniem Bender Banjax als winnaar van deze talentwedstrijd. Ze motiveerde haar beslissing als volgt: “Hoewel deze vier musici nog niet zo lang in hun huidige bezetting bijeen zijn, vormen ze toch al een team dat intensief en soepel samenwerkt. Een groot deel van het muzikale materiaal voor het kwartet is afkomstig van leider Erik Bogaerts, die daarbij zwaardere uitdagingen niet uit de weg gaat. Zelf weet hij op deze gevarieerde thema’s indringende soli op tenorsax te baseren, terwijl pianist Christian Mendoza een verrassende hoeveelheid vindingrijkheid ten toon spreidt. Het is opmerkelijk hoe drummer Stijn Cools er voortdurend in slaagt de twee solisten alert tegenspel te bieden en tegelijk te zorgen voor een flexibele ritmische ondergrond, zonder zich ook maar enigszins te forceren. De krachtige toonvorming en doordachte notenkeus van bassist Axel Gilain vormen bij dit alles een grote steun. Wij achten dit kwartet zeker in staat een nog boeiender, hoger niveau van geïntegreerd samenspel te bereiken, waarin de vier instrumenten gelijkwaardig participeren.”

Erik Bogaerts begon op zijn negende met muziekstudies op de academie van Mortsel, waar hij klarinetlessen volgde bij Nestor Janssens. Rond zijn zestiende begon hij met privélessen saxofoon bij Ben Sluijs in Antwerpen. Vier jaar later begon hij studies aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel, waar hij les kreeg van o.a.: Kris Defoort, John Ruocco en Jeroen Van Herzeele. In 2006 behaalde hij het diploma Meester in de Muziek.
Hij speelde met groepen en muzikanten als Jambangle, Bart Quartier, Symbion, LlopBorja, Nicolas Kummert, Kris Defoort, Karel Van Marcke, Bart De Nolf, Bart Maris etc. Binnen het kader van zijn studie aan het Conservatorium werkte hij samen met studenten van de bekende dansschool P.A.R.T.S. Samen met Bert Dockx en Frederik Jacques improviseerde hij met danseres Loan Ha. Erik Bogaerts maakt ook muziektheater met theatermaker Sam Bogaerts (de Bloedgroep).

Christian Mendoza is afkomstig van Peru, maar bracht zijn leven grotendeels door in België. Na een periode als autodidact studeerde hij aan de conservatoria van Gent en Brussel, waar hij les volgde bij Erik Vermeulen, Diederik Wissels, Nathalie Loriers, Kris Defoort, John Ruocco, Jeroen Van Herzeele en Stefan Lievestro. Daarnaast volgde hij workshops bij Bill Carrothers, Andy Milne, Ralph Alessi, Drew Gress, Bob Mintzer, David Haney, Julian Priester, Stéphane Galland, Christophe Walleme, Bert Joris, Jan Michiels en Moussa Dembélé. In 2006 behaalde hij het diploma Meester in de Muziek.
Hij was actief in allerlei bezettingen, van duo’s tot bigbands, en exploreerde diverse stijlen binnen de jazz, van een traditioneel tot een moderner repertoire, maar ook in projecten met wereldmuziek, cross-over, hedendaags klassiek, vrije improvisatie, muziektheater, muziek met dans … Binnen het kader van zijn studie aan het Conservatorium werkte hij samen met studenten van de bekende dansschool P.A.R.T.S.
Momenteel leidt hij een eigen trio met Yannick Peeters (bas) en Lionel Beuvens (drums), naast zijn activiteiten als sideman in andere projecten, zoals het Teun Verbruggen kwartet, en een duo met Frederik Leroux. Christian speelt verder nog als freelance aan de zijde van vele muzikanten uit de jazz en improvisatie-scène. Zo kon hij in de loop der jaren spelen met Ben Sluijs, Joachim Badenhorst, Erik Bogaerts, Steven Delannoye, Bart Maris, Frederik Leroux, Clément Nourry, Yannick Peeters, Claus Kaarsgaard, Manolo Cabras, Lode Vercampt, Lionel Beuvens, Teun Verbruggen, Tony Vitacolonna, Moussa Dembélé e.a.

Axel Gilain studeerde improvisatie bij Fabrizio Cassol en aan het conservatorium van Luik bij Garrett List. Vandaag speelt hij contrabas bij diverse groepen zoals het kwintet van Melanie de Biasio, het kwartet van Antoine Prawerman of

Drummer Stijn Cools studeerde bij Stéphane Galland aan het Brusselse conservatorium. Hij speelt in talloze groepen als Zanga, Cosboga Band, Meropee of Tao, vaak samen met zijn broer, gitarist Bert Cools.