Hijaz

12 mei 2010
fred

Hijaz is een opmerkelijk sextet dat wulpse Oosterse melodieën met geïmproviseerde jazzmuziek combineert. Over een avontuurlijke ritmiek die de tradities van Marokko tot India overspant, weven de Arabische oud en de Westerse piano een intrigerend web van klanken. Denk aan de jazzy en poëtische muziek van Anouar Brahem of aan de virtuoze Rabih Abou-Khalil.

Moufadhel Adhoum: oud
Niko Deman: piano
Vincent Noiret: contrabas
Chryster Aerts: drums
Azzedine Jazouli: percussie
Vardan Hovanissian: doudouk

Dat de jazz in de eenentwintigste eeuw veruit het meest flexibele, vooruitstrevende en ongrijpbare muziekgenre blijft, bewijst een internationaal samengestelde band als Hijaz. Hijaz is een stijlfiguur uit de Arabische muziek maar de groepsnaam bevat ook een ondubbelzinnige verwijzing naar jazz. Hijaz ontstond in 2004 toen de groep samenwerkte met de Tunesische zangeres Zohra Lajnef aan het album Rag Rag. De cd verscheen enkel op de Tunesische markt maar betekende wel het begin van een vruchtbare samenwerking tussen Tunesische meester-oud-speler Moufadhel Adhoum en Grieks-Belgisch pianist Niko Deman. Ondertussen is Hijaz een opmerkelijk sextet geworden dat wulpse Oosterse melodieën met elementen van de geïmproviseerde jazzmuziek combineert.
Hijaz is het huwelijk van de piano, dat grootse instrument uit de Westerse muziektraditie, met het snaarinstrument dat symbool kwam te staan voor het Verre Oosten, de oud. Wanneer je aan de oud denkt buiten de Arabische wereld, dan kom je al snel bij de twee hedendaagse grootmeesters van het instrument uit; de jazzy en poëtische Anouar Brahem en de virtuoze, avant-gardistische Rabih Abou-Khalil. De Tunesische oudspeler Moufadhel Adhoum weet de virtuositeit van Khalil en de subtiele poëzie van Brahem te kneden tot een hoogst individuele en eigentijdse aanpak.
Pianist Niko Deman speelde, onder invloed van zijn Griekse moeder, eerst rembetika op de bouzouki. Maar zijn interesse voor jazz bleef groeien en hij vatte zijn studies aan aan het Antwerpse conservatorium. Met deze heel brede achtergrond, weet hij het kruispunt tussen genres en tradities perfect op te zoeken.
De dialoog tussen oud en piano wordt op meesterlijke wijze ondersteund door het lichte en soepele spel van de Marokkaanse percussionist Azzedine Jazzouli en de Belgische jazzdrummer Chryster Aerts. Bassist Chris Mertens zorgt voor een stevig fundament. Samen zorgen zij voor een avontuurlijke ritmiek die de tradities van Marokko tot India overspant, en waarop oud en piano een web van klanken weven. De muziek vervoert je zo naar een rustige patio in een Mediterraanse stad, op een steenworp afstand van de drukke Medina.

Hun plaatdebuut Dunes werd door pers en publiek warm onthaald. Het kwintet werd op enkele tracks aangevuld met de Armeense duduk-speler Vardan Hovanissian, die ondertussen het onmisbare zesde lid van de groep is geworden.

“Dunes is een zeer veelbelovend klein meesterwerkje, dat na herhaald luisteren steeds meer van zijn schoonheid prijsgeeft.” (Moorsmagazine)

”Een zeer avontuurlijke reis waarbij je als luisteraar voortdurend op subtiele wijze tussen verschillende culturen heen en weer geschommeld wordt.” (Georges Tonla-Briquet in Mazz Musikas)

Moufadhel Adhoum is geboren in 1965 in een van de meest populaire buurten van de medina in Tunis. Op 12-jarige leeftijd werd hij ingewijd in de kunst van de oud door Arabisch grootmeester Mr. Abderrahmane El Mehdi. In verschillende bezettingen speelde hij op vele Tunesische festivals. Eens in België werkte hij samen met flamenco gitarist Marquito Velez en Ghalia Benali (“Romeo and Leila”). Moufadhel geeft les in Muziekpublique en de Pianofabriek in Brussel. Als uitstekend muzikant verstaat hij de kunst om met mensen van diverse achtergronden samen te spelen. Zijn virtuoos spel maakt van de oud een volledig en divers instrument.

Niko Deman was van kindsaf aan begeesterd door muziek. Hij speelde eerst op het keyboard maar raakte in z’n tienerjaren geïnteresseerd in de Griekse roots van zijn moeder, leerde de bouzouki en, nog later, richtte een rebetika groep op. In 1997 werd zijn interesse in jazz zo groot dat hij jazz piano ging studeren aan de Jazz-Studio in Antwerpen en vanaf 2000 aan het Conservatorium. Vandaag de dag is Niko De Man leraar jazz en lichte muziek in verschillende muziekscholen in Vlaanderen en de drijvende kracht achter Hijaz.

Autodidact Vincent Noiret leerde de jazz bij Nathalie Loriers en Pierre Van Dormael. Hij vervolmaakte zich op de contrabas bij docent Bart Denolf aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel. In 1999 maakte hij deel uit van het Alexi Tuomarila Quartet, dat datzelfde jaar het “21th International Jazz Contest – Jazz Hoeilaart” won.
Noiret speelt nu vooral wereldmuziek. Hij de favoriete bassist van muzikanten en groepen als Didier Laloy, Luc Pilartz, Pascal Chardome, Jowan Merckx, Ialma, Photis Ionatos, Steve Houben, Ghalia Benali…
Daarnaast schrijft hij composities en arrangementen voor verscheidene formaties zoals Ialma, Amorroma, Stéphanie Blanchoud, Les Tisserands,…
In Vlaanderen is Vincent Noiret vooral bekend als lid van Tricycle, het trio met Tuur Florizoone en Philippe Laloy.

Chryster Aerts studeerde jazz-drum aan de Antwerpse muziekacademie, volgde lessen bij Chander Sardjoe, Stephane Galland en Jan de Haas, stages in Berklee Summerschool in Italië en ook Afrikaanse percussie in Senegal. Dezer dagen zet hij zich vooral in voor booty shakin’ bigband De Millenniums en pop groep Assunta Mano, maar werkte ook mee met dansgezelschap Enclave, percussiegroep Mzungi en producer Jerboa. Samen met Chris Mentens en Azzedine Jazouli vormt hij de backbone van Hijazz. Daarnaast geeft hij drum- en percussielessen aan de muziekacademies van Borgerhout, Hoogstraten en Grimbergen.

Azzedine Jazouli is afkomstig uit Fez in Marokko. Hij studeerde percussie van heel jonge leeftijd en studeerde af aan het Conservatorium van Fez. Beïnvloed door vele muzikanten en tradities werd hij een van de beste percussionisten van Marokko. Hij speelde de wereld rond met o.a. Goran Bregovic en Nass El Ghiwane. Tegenwoordig leeft hij in België en speelt in verschillende bezettingen. Hij geeft les in verschillende scholen (o.a. Muziekpublique). Azzedine bespeelt de derbouka, bendir, taarija, rek(taar), mazhar en de daf.

Vardan Hovanissian is een Armeense doudoukspeler. De doudouk is een van de oudste instrumenten met dubbelriet ter wereld en weerspiegelt als geen ander de klank en ziel van Armenië. Vardan Hovanissian toerde heel de wereld rond (Europa, Canada, Azië) als solist, in duo, in quartet met de groep Arax, met de Israëlische zangeres Yasmin Levy of de Algerijn Abdelli. In Armenië speelde hij bij het nationale volksmuziekensemble en bij de groepen Gandzsar, Marathouk, Ervand Saharouny.